Månefall

T: Kjell Inge Torgersen / M: Kjell Inge Torgersen og Ruben Dalen

På ein himmel såg eg
på ein himmel uden sky
som i sirkel såg eg
månen spotta meg på ny

Håndå mi va kalde
kroppen skjelvande og rar
og månens bleike skalle
her nedi brønnen bar

Eg nådde botnen
de slukka månen
då de la på låg.
Eg fløyd der aleina,
ja, som ein einsom ål

Eg nådde botnen
de slukka månen
men eg huska deg:
«Hold ud, for eg leide»,
sa du, eg håpte …

T: Kjell Inge Torgersen / M: Kjell Inge Torgersen + Ruben Dalen og Stian S. Hansen

Kem inviterte inn
den som stjal stemmen din?
Kem tok ut sikte
mod alt det eg likte,
mod alt det som før va bra?

Eg visste jo kem du va
så eg trodde’kje det du sa –
om at du bare
tok deg i vare
for alt så du sa va galt

Så –
eg har
et håp i det fjerna
eg går der så gjerna
– viss eg vett kor eg ska.

T: Kjell Inge Torgersen + Pål Frøiland / M: Kjell Inge Torgersen + Dal'hansen

Se mot ei himmelrand
taggar på bakkekam
opp mot ein steinkoloss:
Varder på kver ein vei 
– eg legge òg ein stein
det ligge dypt i oss

Eg ser kor eg e nå
eg ser kor eg va då
ser summen av mine steg
Vardene drive    
oss gjønå livet
te stier me ikkje ser

T: Kjell Inge Torgersen / M: Kjell Inge Torgersen + Dal'hansen

Alt me gjør før me dør, mens me leve!
Klatre opp, strekke vinger - og sveve
Så steig månen for meg
– ein kviskre-i-øyra-strateg:
«Ka e vitsen med alt dette strevet?»

Mmm mmm mmm 
m-m-mmm-m-m-m-m-mmm

Ut av balanse
inn i din transe
vend deg fra lyset, venner e 
sjelden samen med deg
sette opp kver vegg
kjempe mot lys
– Nei, kom!